Альфия Нигматуллина - Осамын төнгө Парижға

Һағынып йөрәгем нисек түҙә
Һағынып һине
Алданың, ҡүҙҙән юғалдың йәнем
Һүҙәрең һинең ялған

Эҙләмә мине сығамын юлға
Хушлашабыҙ мәнгегә
Осамын төнгө Парижға

Там там там, йәштәрем там
Ваҡыт үтһә һине онотам
Ярата тейеп тағы алданам
Күңелдә яра, тик йөрәк яна
Ҡасандыр булған был яратҡан ҡала
Һин булмағанға йәме юғала
Ҡалдырып китәм мөһим түгел ҡайҙа
Бәхетле бул, а мин Парижға