Райымбек Толқынұлы - Сол бір заман-ай

Билеуші ет,шаң қылыпта Балақтарын,
Бұрын шын білмеуші еді,Таң атқанын,
Соңынан тойдың сәні,төбелеспен,
Қызығы сол емеспе,Палатканың,

Орта толып бимен,
Жігітер кала Киген,
Қыздар шашын түйген,
Сол бір заман ай,

Модасы сол кездің Плащ,Шапкаменен,
Аттарын жазып клемге,Мақтаменен,
Бұйралап бигудимен,шашын қыздар,
Тойларың өтті қызық,Шақтарымен..