Mustafa Toklucu - Perşembe

İnsan her zaman yüklenemez
Yüklense de sürüklenemez
Bu ıssız, yorgun, durgun sular
Kaldırmaz bu acıyı kaldıramaz
Dokunur içime yokluğun
Sinerim köşeye ellerimde mendiller
Yapacak bir şey yok, geçiyor günler
Hayal kursam da nafile, acı gerçekler
Ben her Perşembe'den başlarım ağlamaya
Sonraki günler kalmaz gözümde yaş
Kül olur savrulurum, o halim perişan
Yataklardan kalkamam kimse kaldıramaz
Ben her Perşembe'den başlarım zorlamaya
Geceden ördüğüm saçlarımı yolmaya
Kül olur savrulurum, o halim perişan
Yataklardan kalkamam kimse kaldıramaz