Nofal Aslanov - Yad Biri

Qaranlıq otaq, yanan zərif şam
Sağımda kölgəm, baş-başayıq
Danışdım özüm-özümlə xeyli
Yolun sonudur, dayanmalıyıq

Al, bu şəhər sənə qalsın, gedirəm
Sevdim, amma tərk edirəm
Gəlməyəcəm, söz verirəm

Bir gün yad biri gələcək
O, tək sənə güvənib
Yalnız sənə inanıb
Səni sevəcək sonsuz

Bir gün yad biri gələcək
O, tək sənə güvənib
Yalnız sənə inanıb
Səni sevəcək sonsuz

Yenə buz tutmuş, soyuqdur hisslər
Bizi bu sevgi ikiyə bölər
Gözümdə qorxu yoxdur, inan ki
Məni tənhalıq öldürər

Al, bu şəhər sənə qalsın, gedirəm
Sevdim, amma tərk edirəm
Gəlməyəcəm, söz verirəm

Bir gün yad biri gələcək
O, tək sənə güvənib
Yalnız sənə inanıb
Səni sevəcək sonsuz

Bir gün yad biri gələcək
O, tək sənə güvənib
Yalnız sənə inanıb
Səni sevəcək

Bir gün yad biri gələcək
O, tək sənə güvənib
Yalnız sənə inanıb
Səni sevəcək sonsuz

Bir gün yad biri gələcək
O, tək sənə güvənib
Yalnız sənə inanıb
Səni sevəcək sonsuz