Ezhel - Eyvallah

Madem öyle, eyvallah;
Ben kaçtım, bana "yallah";
Deme, beni tut;
Bir gün gelir hatıralar;
Hatırlarsan kafi zarar;
En iyisi unut;
Gelirim sanma, deme "inşallah";
Gelemem bi’ daha;
Elleri açsan yalvarsan da;
Geçti zaman, buna kanmam;
Ama senleyim Allahtan;
Bütün o kötü yüzlerini gördüm;
Üzüldüm, küstüm ama sana döndüm;
Hapsinde yattım, askerliğini yaptım;
Ama aklında hain kaldım;
Ellerin ellerimdeydi;
Ayağım topraklarında;
Aklım hep iyiliğindeydi;
Ta ki sen korkaklaşınca;
Senleyken yabancı, sensiz yabancı;
Hasretin hep yüreğimde kiracı;
Sensin vatanım da verirsin acı;
Madem öyle, eyvallah;
Ben kaçtım, bana "yallah";
Deme, beni tut;
Bir gün gelir hatıralar;
Hatırlarsan kafi zarar;
En iyisi unut;
Neler verdim senin için kendimden;
Geleceğim karanlıktı senleyken;
Senden kaçıp uzaklara geldiğimden beri;
Ben daha fazla senim senden;
Alamam geriye verdiğini;
Senle bilirim benliğimi;
Aşıklarının her biri;
Can çekişir sancıyla;
Sana bakınca görürürüm ölü çiçekler;
Örümcekler ve böcekler son kırıntını yiyecekler;
Tükendiğin gün "Neden bu oldu?" diyecekler;
Kıymet vermediğin için çürüdü için, dışın;
Kaybettin adaletini sırf haklı çıkmak için;
Kendi doğrularında tüm aileni yok edişin;
Hep bana hatırlatır yapmam gerekenleri;
Seni her şeyine rağmen her şeyden çok sevmeyi;
Aklımda hala kokun ve o güzel bahçelerin;
Üç yanın deniz ama çöl gibi yakıyor elin;
Ve bana el uzattığında uzansam bile sana;
Uzuyor muhabbetler daha fazla uzaklığında;
Madem öyle, eyvallah;
Ben kaçtım, bana "yallah";
Deme, beni tut;
Bir gün gelir hatıralar;
Hatırlarsan kafi zarar;
En iyisi unut;
Ellerin ellerimdeydi;
Ayağım topraklarında;
Aklım hep iyiliğindeydi;
Ta ki sen korkaklaşınca.