Burak İdikut - Karanlıklar Ağladı

Düşünmedim, ben kendim gibi yaşarken

korkusuzca,

şimdi ona bakınca gördüm, kendi içime döndüm

Hatalarımı gördüm,

işte o an öldüm sandım.



Dibe battım ben, herkes gibi yaşarken

Son sözüm,

düşlerim gibi zamana kalsa

Af dilemek buysa,

Kendini bir daha zorla.


Kaçıp Gitmek kolay gelir, bazen yüzleşmektir kendinle

Af Dilemek Yerine, Karışmak İnsan İçine


Karanlıklar Ağladı Yokluğun bana kaldı.

Sensizken Mutluluk hep yarım kaldı


Dibe battım ben, herkes gibi yaşarken

Son sözüm,

düşlerim gibi zamana kalsa

Af dilemek buysa,

Kendini bir daha zorla.


İstedim seni varamadım hikayenin sonuna

Pişmanlığa müptela olmuşum Anılarla Elveda...


Karanlıklar Ağladı Yokluğun bana kaldı.

Sensizken Mutluluk hep yarım kaldı